Niedawna kanonizacja papieża Jana XXIII stałą się okazją dla rozmaitych zwolenników „otwierania Kościoła na oścież” do powtarzania ad nauseam narracji o tym, jak „dobry papież Jan” zastawszy stary i zmurszały, „zamknięty w twierdzy” Kościół katolicki postanowił go uwspółcześnić, dostosowując do szybko zmieniającego się świata. W tym ujęciu Vaticanum II było kołem ratunkowym rzuconym w ostatniej chwili Kościołowi. Bez powiewu, bliżej niezidentyfikowanego „ducha soboru”, założony przez Jezusa Chrystusa na Piotrowej opoce Kościół niechybnie by runął. Na szczęście przyszło aggiornamento i daleko idące „reformy soborowe”.
Ancient and New Wisdom on AI, One Year After ‘Antiqua et Nova’
-
COMMENTARY: Amid rapid advances in artificial intelligence, the Vatican’s
2025 note ‘Antiqua et Nova’ draws a clear distinction between technological
power...
1 godzinę temu













.png)

















0 komentarze:
Prześlij komentarz