Komunikat Domu Generalnego Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X po konsekracjach biskupich

Komunikat Domu Generalnego po konsekracjach biskupich

W dniu dzisiejszym, 1 lipca 2026 roku, w uroczystość Przenajświętszej Krwi Pana Naszego Jezusa Chrystusa, w Seminarium Świętego Piusa X w Écône w Szwajcarii, w obecności ks. Davide Pagliaraniego, Przełożonego Generalnego FSSPX, oraz przy bardzo licznym udziale kapłanów, zakonników, sióstr zakonnych i wiernych, Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Alfonso de Galarreta, w asyście Jego Ekscelencji Księdza Biskupa Bernarda Fellaya, udzielił sakry biskupiej księżom: Pascalowi Schreiberowi, Michaelowi Goldade, Michelowi Poinsinet de Sivry oraz Marcowi Hanappierowi, ustanawiając ich biskupami pomocniczymi FSSPX, bez jurysdykcji.

Bractwo szczerze ubolewa, że z powodu wyjątkowych okoliczności konsekracje te musiały zostać udzielone bez zgody Ojca Świętego. Szczególnie ubolewa nad tym, że Przełożonemu Generalnemu Bractwa nie umożliwiono osobistego spotkania z Jego Świątobliwością Papieżem Leonem XIV, aby w duchu synowskim przedstawić mu poważne motywy, które czyniły tę ceremonię konieczną.

Głęboka radość, jaką budzą te konsekracje biskupie, nie może jednak zostać niczym zmącona. Poprzez zagwarantowanie środków niezbędnych do zachowania świętego dziedzictwa Tradycji, dar tych czterech nowych biskupów stanowi prawdziwie wielką łaskę dla samego Bractwa, jak i dla całego Kościoła.

FSSPX głęboko się z tego raduje i wznosi do Boga żarliwe dziękczynienie, dziękując w sposób szczególny Najświętszej Maryi Pannie za wyjednanie tego przekazu pełni kapłaństwa – na większą chwałę Bożą, ku czci Świętego Kościoła i dla zbawienia dusz.

Écône, 1 lipca 2026 roku

Kardynał Müller: „Czas uwolnić ryt rzymski”

Dzisiejsze konsekracje biskupie w Écône w Szwajcarii powinny skłonić Kościół do ponownego rozważenia restrykcji nałożonych na Mszę w rucie rzymskim – powiedział 1 lipca kardynał Gerhard Müller w rozmowie z portalem IlGiornale.it.

Ograniczenia wprowadzone przez motu proprio Traditionis custodes (2021) jedynie wzmocniły Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X (FSSPX), dając mu „symbol sprzeciwu wobec Rzymu”. Zadziałały one wręcz „niczym propaganda” na ich rzecz.

Według kardynała Müllera Traditionis custodes „nie przyniosło pozytywnego skutku”: „Stosowanie autorytarnych metod w celu wymuszenia ślepego posłuszeństwa nie jest naszą drogą”.

Purpurat pochwalił motu proprio Summorum Pontificum (2007) Benedykta XVI za wniesienie „ogromnego pokoju” do Kościoła, dodając: „Nie można zakazać rytu w jego starożytnej formie”.

Starożytna Msza nie może być szkodliwa, skoro „w tej właśnie formie celebrowali święci i Ojcowie Kościoła”.

Kardynał Müller odrzucił twierdzenie, jakoby osoby przywiązane do dawnego rytu odrzucały Sobór Watykański II, argumentując w zamian, że tradycyjna Msza rzymska oraz Novus Ordo „są tym samym rytem, z jedynie bardzo nieznacznymi różnicami”.

Źródło: IlGiornale.it, gloria.tv

TRANSMISJA NA ŻYWO: Konsekracje biskupie w Bractwie św. Piusa X - Écône 1 lipca 2026 r.

Transmisja na żywo ceremonii sakr biskupich czterech kapłanów Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X.

Ceremonii przewodniczy Jego Ekscelencja Alfonso de Galarreta, biskup konsekrujący, przy asyście Jego Ekscelencji Bernarda Fellaya jako współkonsekratora. Przyszli biskupi to: ks. Pascal Schreiber (Szwajcaria) ks. Michael Goldade (Stany Zjednoczone) ks. Michel Poinsinet de Sivry (Francja) ks. Marc Hanappier (Francja) Oficjalna strona internetowa ceremonii konsekracji biskupich: https://econe2026.ch/ Konsekracje biskupie 2026. Dossier: https://news.fsspx.pl/2026/05/konsekracje-biskupie-2026-dossier/

List Przełożonego Generalnego Bractwa św. Piusa X w odpowiedzi Jego Świątobliwości Papieżowi Leonowi XIV

Przełożony Generalny

Do Jego Świątobliwości

Papieża Leona XIV

Écône, 30 czerwca 2026 r.

Ojcze Święty,

Bardzo dziękuję za list, który Wasza Świątobliwość raczył do mnie skierować.

Głęboko poruszyła mnie Wasza pasterska troska.

Od dłuższego czasu miałem nadzieję na możliwość osobistego spotkania z Waszą Świątobliwością, aby bezpośrednio wyrazić nasze szczere pragnienie służby Kościołowi. Niestety, okazja ta się nie nadarzyła.

Proszę jedynie o rozważenie szczerości tej intencji, która w żaden sposób nie jest udawana. Paradoksalnie, w obecnych okolicznościach uważamy za swój obowiązek uczynić wszystko, co możliwe, aby zszyć bezszwową szatę Chrystusa, rozdartą przez siły i naciski niekompatybilne z prawdziwie katolickim duchem. Proszę jedynie, abyś przed podjęciem decyzji dotyczącej Bractwa Świętego Piusa X wziął pod uwagę autentyczność tej intencji. Nie jest jeszcze za późno.

Dalecy jesteśmy od chęci odłączenia się od Kościoła Rzymskiego. Pragniemy, przeciwnie, służyć mu środkami nadzwyczajnymi – tak, jak spieszy się z pomocą matce w potrzebie, która wymaga szczególnego ratunku, nawet jeśli ta pomoc nie przez wszystkich jest rozumiana. Jestem jednak pewien, że Ojciec Święty potrafiłby to zrozumieć.

Stolica Apostolska niejednokrotnie pokazała, że potrafi zrozumieć sytuacje bardzo złożone i dać czas na rozeznanie.

Czy mogę zatem z synowską miłością prosić Waszą Świątobliwość o poświęcenie czasu niezbędnego na takie rozeznanie?

Jeśli moje własne słowa nie są wystarczające, prosiłbym Cię o refleksję nad dwoma bardzo prostymi faktami. Po pierwsze, w 1988 roku Bractwo zostało już uznane za schizmatyckie z powodów i w okolicznościach całkowicie analogicznych do dzisiejszych. A jednak, po tylu latach, rozmawiamy ze sobą jak ojciec z synem. Wasza Świątobliwość po ojcowsku wzywa mnie do uniknięcia schizmy, która – teoretycznie – już nastąpiła. Czyż sama postawa Waszej Świątobliwości, której ojcowską troskę głęboko doceniam, nie stanowi dowodu na to, że Bractwo nie jest ani schizmatyckie, ani wrogie Kościołowi?

Po drugie, przed kilku laty Stolica Apostolska powierzyła dwóm biskupom Kościoła zadanie podjęcia dialogu z Bractwem Świętego Piusa X: biskupowi Vitusowi Huonderowi, ówczesnemu ordynariuszowi Chur, obecnie już zmarłemu, oraz biskupowi Atanazemu Schneiderowi, biskupowi pomocniczemu Astany. Obaj, po poświęceniu niezbędnego czasu na rozeznanie, uznali głęboko katolickiego ducha Bractwa i złożyli o tym publiczne świadectwo.

Przede wszystkim jednak ośmielam się zwracać do Waszej Świątobliwości w imieniu tysięcy dusz, które dzięki apostolatowi Bractwa odnalazły na nowo wiarę katolicką i praktyki religijne. Jest to fakt, który odnotowali również Twoi poprzednicy. Dusze te mają tylko jedno pragnienie: osiągnąć zbawienie za pomocą tego narzędzia, które Opatrzność Boża oddała do ich dyspozycji. Oni wycierpieli wiele i są szczarzy. Ufam, że Twoje ojcowske serce Powszechnego Pasterza poruszy się tą jakże szczególną sytuacją. Pewnego dnia wszystkie trudności między Stolicą Apostolską a Bractwem zostaną rozwiązane. Gest zrozumienia ze strony Waszej Świątobliwości, daleki od zaszkodzenia jedności, mógłby jedynie zamanifestować przed światem i przed wszystkimi chrześcijanami Twoją troskę o jedność oraz Twoją ojcowską dobroć.

Wszystko to pozostawiam Twojej rozwadze. Ponawiam moje modlitwy w intencji Waszej Świątobliwości.

Od dłuższego czasu, jeszcze przed Twoim wyborem, modlę się do świętej Rity w intencji obecnej sytuacji. W wyborze papieża-augustianina dostrzegłem znak nadziei. Jestem pewien, że Święta się wstawi. Nigdy nie jest za późno.

Proszę, udziel nam swojego błogosławieństwa.

Korzystając z tej okazji, pozostaję z najgłębszym oddaniem w Naszym Panu,

ks. Davide Pagliarani

Źródło: FSSPX News

Arcybiskup Carlo Maria Viganò: Pseudokatolicki konserwatyzm „strażników systemu” służy jedynie wdrażaniu synodalności i musi zostać z pogardą odrzucony."

Arcybiskup Carlo Maria Viganò stanowczo potępił krytyczne stanowisko kardynała Gerharda Müllera wobec ogłoszonego niedawno przez Bractwo Świętego Piusa X „Wyznania katolickiej wiary”.

Wcześniej były prefekt Kongregacji Nauki Wiary wezwał zebranych na Konsystorzu do zdecydowanego odrzucenia – jak to ujął – „gorszącego oskarżenia Bractwa, jakoby Kościół Rzymski odszedł od wiary katolickiej”. Kardynał Müller zasugerował wręcz, że SSPX nie ma mandatu katolickiego, i zaproponował powołanie specjalnej komisji duszpasterskiej na wzór powołanej przez Jana Pawła II, Papieskiej Komisji Ecclesia Dei. Miałaby ona ułatwić powrót do jedności z Rzymem tym duchownym i świeckim, którzy będą szukać pojednania po zapowiedzianych konsekracjach biskupich.

W odpowiedzi na te słowa, arcybiskup Viganò uznał twierdzenia niemieckiego purpurata za niedorzeczne. Oświadczył, że reprezentowany przez niego „pseudokatolicki konserwatyzm” służy jedynie obronie posoborowego systemu i z tego powodu musi zostać z pogardą odrzucony.

Oto pełne tłumaczenie wpisu abp Viganò zamieszczonego na portalu X

***

"Zamiast uznać niszczycielski kryzys, przed którym stoi Kościół katolicki w wyniku rewolucji soborowej i synodalnej, kardynał Müller – wbrew wszelkiemu rozsądkowi – twierdzi, że posoborowa hierarchia nigdy nie odeszła od Tradycji, a Bractwo Świętego Piusa X błądzi, utrzymując coś przeciwnego.

Müller proponuje odnowioną wersję motu proprio „Ecclesia Dei adflicta”, aby powtórzyć oszustwo z 1988 roku, przedstawiając wierność niezmiennemu Magisterium jako schizmę, a akceptację błędów Soboru jako ortodoksję.

Dotarliśmy do punktu „credo quia absurdum” (wierzę, ponieważ to niedorzeczne).

Kościół soborowy i synodalny rości sobie prawo do kształtowania rzeczywistości na nowo, naginając ją do własnej narracji. Żąda od wiernych bezkrytycznego i pełnego sprzeczności przyzwolenia pod karą ekskomuniki.

Jego Eminencja wierzy, że duchownych i świeckich związanych z Bractwem można ułagodzić, oferując im substytut tego, co już posiadają – niczym rzucenie kości uwiązanemu na łańcuchu psu.

Müller wkrótce się przekona – podobnie jak członkowie instytutów Ecclesia Dei – że sprowadzenie potępienia soborowego zamachu stanu do czysto ceremonialnej kwestii jest krótkowzrocznym, ideologicznym wyborem, zwłaszcza gdy hierarchia nie ma najmniejszego zamiaru ustąpić choćby na krok w kwestii promowanych przez siebie heretyckich zasad.

Niech zapyta Fernándeza: z luteranami można targować się o doktrynę o Łasce, a anglikańskiemu heretykowi przyznawać wysokie odznaczenia, jednak wyrażenie najmniejszego zastrzeżenia wobec fetyszu, jakim jest Vaticanum II, pozostaje surowo zabronione.

A mimo to Müller utrzymuje, że Kościół posoborowy nie zboczył ze ścieżki Tradycji...

Pseudokatolicki konserwatyzm tych „strażników systemu” (gatekeepers) służy jedynie wdrażaniu synodalności i musi zostać z pogardą odrzucony."

Instead of acknowledging the devastating crisis facing the Catholic Church due to the conciliar and synodal revolution, Cardinal Müller—defying all reason—maintains that the post-Conciliar Hierarchy has never deviated from Tradition and that the Society of Saint Pius X is… pic.twitter.com/Eekd4ofrRn

— Arcivescovo Carlo Maria Viganò (@CarloMVigano) June 28, 2026

Kardynał Gerhard Müller dedykuje Bractwu św. Piusa X cytat z Hozjusza "Nie jest katolikiem ten, kto różni się w nauce wiary od Kościoła Rzymskiego."

Na Substack'u Diane Montagna pojawiło się oficjalne wystąpienia (interwencja), jaką kardynał Gerhard Müller wygłosił podczas Nadzwyczajnego Konsystorza Kardynałów, który odbył się w Watykanie w dniach 26–27 czerwca 2026 roku. W swoim przemówieniu były prefekt Kongregacji Nauki Wiary wezwał Kolegium Kardynalskie do zajęcia jednoznacznego stanowiska wobec Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X (SSPX). Wypowiedź hierarchy była bezpośrednią reakcją na list otwarty, jaki Bractwo skierowało do papieża Leona XIV i kardynałów tuż przed rozpoczęciem obrad, a także na zapowiedziane na 1 lipca konsekracje biskupie w Écône. Obok krytyki działań Bractwa, niemiecki purpurat zgłosił również konkretną propozycję powołania nowej instytucji mającej pomóc zagubionym wiernym w powrocie do jedności z Kościołem.

Oto tłumaczenie fragmentu interwencji  kard. Müllera dotyczącego Bractwa

2. Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X skierowało list otwarty do wszystkich kardynałów. Z urzędu, zarówno indywidualnie, jak i jako Kolegium, naszym obowiązkiem jest odrzucenie gorszącego oskarżenia, jakoby Kościół Rzymski odszedł od wiary katolickiej. 

W obliczu schizmatyckiego aktu konsekracji biskupiej, dokonanego bez uprzedniego włączenia w pełną wspólnotę z Papieżem], nie może być mowy o jakiejkolwiek dwuznaczności.

W kwestiach duszpasterskich i liturgicznych można postępować z duszpasterską delikatnością. Proponuję powołanie komisji, na wzór dawnej Ecclesia Dei, aby umożliwić tym, którzy przyjęli tę schizmatycką postawę, powrót do pełnej wspólnoty z Papieżem. Jednak granica schizmy zostaje ostatecznie przekroczona wówczas, gdy naruszona zostaje posługa Biskupa Rzymu jako widzialnego początku i trwałego fundamentu jedności Kościoła w objawionej prawdzie. 

Podczas Soboru Trydenckiego wybitny polski kardynał Stanisław Hozjusz powiedział do ówczesnych protestantów – a słowa te odnoszą się w równej mierze do dzisiejszych lefebrystów:

Catholicus non est, qui a Romana ecclesia in fidei doctrina discordat.

Nie jest katolikiem ten, kto różni się w nauce wiary od Kościoła Rzymskiego.

Źródło: https://dianemontagna.substack.com/

List otwarty władz i teologów Uniwersytetu Franciszkańskiego w Steubenville do Bractwa Świętego Piusa X

Sygnatariusze listu wzywają Bractwo Świętego Piusa X do ponownego podjęcia dialogu ze Stolicą Apostolską.

25 czerwca 2026 r.

„Izali i wy chcecie odejść?” (Jan 6, 67)

List otwarty do Bractwa Świętego Piusa X (Dom Generalny)

Czcigodny Księże Davide Pagliarani, Przełożony Generalny,

Czcigodni Członkowie Rady Generalnej,

Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie!

Piszemy nie jako przeciwnicy, lecz jako współbracia w Chrystusie, którzy miłują Kościół zbudowany na Piśmie Świętym i Świętej Tradycji i którzy – podobnie jak Wy – pragną zbawienia dusz.

Wasza miłość do piękna tradycyjnej liturgii oraz pełna czci postawa podczas kultu Bożego są świadectwem Waszego gorącego pragnienia służby Panu. Podzielamy tę miłość i to pragnienie.

Z pokorą prosimy Was o ponowne rozważenie zapowiedzianych konsekracji biskupich, zaplanowanych na 1 lipca. Ugruntowałyby one i pogłębiły już istniejący rozdział pomiędzy Bractwem a Stolicą Piotrową. Nasz Pan Jezus Chrystus modlił się do Ojca, „aby wszyscy byli jedno” (Jan 17, 21). Jedność w Kościele nie ma wymiaru czysto praktycznego; należy ona do samej woli Chrystusa. Kościół jest jeden, ponieważ Chrystus jest jeden. Jesteśmy przekonani, że każdy biskup, kapłan i wierny katolik jest wezwany do zachowania i umacniania tej widzialnej jedności.

Sobór Watykański I nauczał, że „Kościół rzymski z rozporządzenia Pańskiego posiada nad wszystkimi innymi [Kościołami] prymat zwyczajnej władzy, oraz że ta władza jurysdykcyjna Biskupa Rzymu, która jest prawdziwie biskupia, jest bezpośrednia. Wobec niej pasterze i wierni wszelkiego obrządku i godności, zarówno każdy z osobna, jak i wszyscy razem, są zobowiązani do hierarchicznego podporządkowania i prawdziwego posłuszeństwa, i to nie tylko w sprawach dotyczących wiary i moralności, ale także tych, które dotyczą dyscypliny i rządu Kościoła na całym świecie” (Pastor aeternus, 3).

Będąc echem tej samej Tradycji, Sobór Watykański II nauczał, że Chrystus powierzył troskę o Kościół powszechny Kolegium Biskupów zjednoczonemu ze swoją głową, następcą Piotra. Sobór oświadczył, że Biskup Rzymu jest „trwałym i widzialnym początkiem i fundamentem jedności zarówno biskupów, jak i rzeszy wiernych” (Lumen gentium, 23). Kodyfikując tę tradycję, Kościół stoi na stanowisku, że „schizmą [nazywa się] odmowę poddania się Najwyższemu Pasterzowi lub odmowę łączności z członkami Kościoła, uznającymi jego władzę” (Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 751).

Kościół przyznaje, że w przeszłości „odłączały się od pełnej wspólnoty (communio) z Kościołem katolickim znaczne społeczności, czemu nierzadko winni byli ludzie z jednej i drugiej strony” (Unitatis redintegratio, 3). A jednak, jakiekolwiek uzasadnione pytania czy krzywdy by nie istniały, nie stanowią one usprawiedliwienia dla wywołania schizmy.

Sobór nauczał także, że Duch Święty nieustannie prowadzi Kościół przez historię. W każdej epoce Kościół może doświadczać nawet głębokich kryzysów. Święty Paweł, Apostoł Narodów, jest dla nas wzorem w takich czasach, gdy oświadcza: „A proszę was, bracia, przez imię Pana naszego Jezusa Chrystusa, abyście to samo mówili wszyscy i żeby nie było między wami rozłamów, ale byście byli doskonali w tym samym rozumieniu i w tej samej myśli” (1 Kor 1, 10). Mówił on z Piotrem szczerze i otwarcie (Gal 2, 11), a ostatecznie podjął misję nie według własnego zamysłu, lecz tę powierzoną mu przez autorytet Kościoła (Dz 15, 25; Gal 2, 9). W obliczu nawet najcięższych kryzysów błaga nas: „Jedni drugich brzemiona noście, a tak wypełnicie zakon Chrystusowy” (Gal 6, 2).

Żyjemy w czasach, w których Kościół mierzy się z wieloma kryzysami. Jednak obietnice Chrystusa pozostają niezmienne: „Nie zostawię was sierotami” (Jan 14, 18) oraz „A oto ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata” (Mat 28, 20). Wierność Chrystusowi zawiera w sobie ufność, że Bóg nie opuścił i nie opuści swojego Kościoła, mimo że wezwanie do nieustannego nawrócenia i odnowy dotyczy wszystkich członków na wszystkich stopniach hierarchii Kościoła. Skarby katolickiej Tradycji nie powinny znajdować się poza wspólnotą z Piotrem; ich miejsce jest w samym sercu Kościoła. Nowe święcenia biskupie poza hierarchią kościelną, bez mandatu Apostolskiego, zadałyby nową ranę Ciału Chrystusa i sprawiłyby, że dary powierzone przez Boga Bractwu – które należą do Kościoła i są ukierunkowane na jedność z nim (Lumen gentium, 8) – znalazłyby się poza jego macierzyńskim uściskiem. Prosimy, nie czyńcie tego. Prosimy, nie zadawajcie tej rany! Prosimy, podejmijcie na nowo dialog ze Stolicą Apostolską i wejdźcie w pełną wspólnotę z Kościołem.

Wiernych zaś zapytujemy: „Izali i wy chcecie odejść?” (Jan 6, 67). Czego szukacie? Kogo szukacie? Chrystus jest tutaj, w swoim Kościele, w swoich sakramentach. Ofiarował On swoje ciało na krzyżu, a Jego Mistyczne Ciało, Jego Kościół, nie może być dzielone.

Pozostaje nam już tylko życzyć Wam, aby „łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa i miłość Boga, i społeczność Ducha Świętego była z wami wszystkimi” (2 Kor 13, 13) [wulg. 13, 14].

Niech Najświętsza Maryja Panna, Matka Kościoła (Mater Ecclesiae), modli się za Was i za nas wszystkich!

W Chrystusie,

Niżej podpisani wykładowcy teologii oraz władze Uniwersytetu Franciszkańskiego w Steubenville:

• dr Donald Asci, profesor teologii

• dr Mark Banga, adiunkt teologii, katechetyki i ewangelizacji

• dr Hannah Barrett, profesor nadzwyczajny teologii

• dr John Bergsma, profesor teologii

• dr Ron Bolster, profesor nadzwyczajny teologii, dziekan Wydziału Teologii i Filozofii

• dr Scott Hahn, profesor teologii

• dr Stephen Hildebrand, prowost i profesor teologii

• dr Regis Martin, profesor teologii

• dr Mark Miravalle, profesor teologii

• dr Jeffrey L. Morrow, profesor teologii

• dr William Newton, profesor teologii, kierownik Katedry Teologii

• dr Shane Owens, adiunkt teologii, dyrektor studiów magisterskich w zakresie nauk teologicznych

• dr James Pauley, profesor teologii i katechetyki

• o. Dave Pivonka TOR, rektor (prezydent)

• dk. dr Bob Rice, profesor katechetyki, dyrektor studiów podyplomowych w zakresie ewangelizacji i katechetyki

• o. Shawn Roberson TOR, kapelan

• dr Amy Roberts, profesor teologii i katechetyki

• dr Deborah Savage, profesor teologii, dyrektor Instytutu Badań nad Mężczyzną i Kobietą

• dr Alan Schreck, profesor emerytowany teologii

• dr Scott Sollom, profesor teologii

• o. Jonathan St. André TOR, wiceprezydent ds. życia franciszkańskiego

• dr Michael Waldstein, profesor teologii

• dr Katharina Westerhorstmann, profesor teologii i etyki medycznej

• o. Patrick Whittle TOR, adiunkt teologii

• dr Petroc Willey, profesor teologii i katechetyki

• dr Jacob Wood, profesor teologii, dyrektor studiów doktoranckich z teologii świętej

____________________

Fragmenty Pisma Świętego według tłumaczenia ks. prof. Eugeniusza Dąbrowskiego

Źródło: https://franciscan.edu/franciscan-university-leaders-and-theologians-issue-open-letter-to-the-sspx/

List Ojca Świętego Leona XIV do Przełożonego Generalnego Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X

 LIST OJCA ŚWIĘTEGO LEONA XIV

DO PRZEŁOŻONEGO GENERALNEGO

BRACTWA KAPŁAŃSKIEGO ŚWIĘTEGO PIUSA X

Do Wielebnego Księdza

Davide Pagliaraniego

Przełożonego Generalnego

Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X

Z ojcowską troską pragnę zwrócić się do Księdza, a za Księdza pośrednictwem do biskupów, kapłanów, seminarzystów i wiernych związanych z Bractwem Kapłańskim Świętego Piusa X, świadomy odpowiedzialności, którą Pan powierzył mi jako Następcy Apostoła Piotra.

Kościół uznaje przywiązanie do życia liturgicznego, zaangażowanie w formację kapłańską, gorliwość apostolską oraz pragnienie wierności Tradycji, które charakteryzują wiele osób i wspólnot związanych z tym Bractwem. To właśnie stanowiło motyw postawy uwagi i życzliwości, jaką moi Poprzednicy nieustannie wam okazywali.

W tym duchu, przepełniony chrześcijańską miłością, wzywam was i proszę z całego serca: zawróćcie z tej drogi! Zachęcam was, abyście z całą powagą rozważyli dobro duchowe wiernych, ponieważ akt schizmy, którego byście się dopuścili, pozbawiłby ich możliwości godziwego, a w niektórych przypadkach nawet ważnego przyjmowania sakramentów, które miłują i których poszukują dla swojego uświęcenia.

Kościół jest gotów podjąć drogę dialogu i porozumienia, którą Duch Święty może uczynić możliwą i owocną.

Modlę się za was, ponieważ rozdzieranie całej tkanej bez szwów Tuniki Chrystusa jest grzechem niezwykle ciężkim. Niech Pan oświeci wasze sumienia i obudzi wasze serca. Mocą władzy otrzymanej od Chrystusa, z sercem przepełnionym bólem, ale wciąż pełnym nadziei, czuję się zobowiązany prosić was, abyście odstąpili od swojego zamiaru, i powierzam te intencje Niepokalanemu Sercu Maryi, Matki Dobrej Rady.

Z Watykanu, dnia 29 czerwca 2026 r., w uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła

 

LEON PP. XIV

Copyright © Dykasteria ds. Komunikacji - Libreria Editrice Vaticana