Aberracje liturgiczne cz. 137 - Sfeminizowana Msza i zakonnice przy ołtarzu. Poważne nadużycia w hiszpańskim klasztorze (WIDEO)

 

Z zewnątrz wygląda jak tradycyjny klasztor w urokliwej Kantabrii. Wewnątrz dochodzi jednak do praktyk, które nie tylko głęboko godzą w godność Najświętszej Ofiary, ale stanowią wręcz podręcznikowy przykład samowoli liturgicznej i ideologicznej manipulacji Sakramentem.

Portal InfoVaticana ujawnił niedawno nagranie z katolickiego klasztoru trynitarek w Suesa (diecezja Santander w Hiszpanii). To, co zarejestrowano na wideo, wykracza daleko poza zwykłe zaniedbanie – mamy do czynienia z przemyślaną, systematyczną symulacją koncelebry oraz otwartym fałszowaniem słów samego Jezusa Chrystusa.

1. Teatr wokół ołtarza: Symulowana koncelebra

Na nagraniu z Mszy świętej w kościele klasztornym Najświętszej Trójcy w Suesa kapłan w zasadzie przestaje pełnić rolę przewodniczącego liturgii (in persona Christi). Zakonnice stają w kręgu wokół ołtarza i podczas całej Modlitwy Eucharystycznej trzymają wyciągnięte dłonie w geście epikletycznym – geście, który w liturgii katolickiej zastrzeżony jest wyłącznie dla wyświęconych szafarzy (kapłanów i biskupów).

Efekt wizualny jest jednoznaczny: zakonnice symulują koncelebrę, a kapłan zostaje całkowicie zrównany ze zgromadzeniem. Co więcej, celebrans nie bierze do rąk ani chleba, ani kielicha podczas wypowiadania słów Przeistoczenia, łamiąc bezpośrednie przepisy Mszału Rzymskiego.

2. Cztery zamachy na formułę Przeistoczenia

Najbardziej przerażająca jest jednak bezpośrednia manipulacja samymi Słowami Konsekracji. Celebrans – za przyzwoleniem i w duchu wytworzonym przez wspólnotę – dokonał co najmniej czterech celowych zmian w najświętszym tekście liturgicznym:

1. Sfeminizowanie słów Chrystusa: Zamiast tradycyjnych słów Pan Jezusa, celebrans użył żeńskich form gramatycznych („bierzcie i pijcie z niego wszystkie”, „za was [w formie żeńskiej]”). Słowa wypowiedziane przez Chrystusa w Wieczerniku do Apostołów przekierowano wyłącznie do obecnej na sali żeńskiej wspólnoty.

2. Odrzucenie nakazu pro multis („za wielu”): Sformułowanie „za wielu” zastąpiono zwrotem „za całą ludzkość”. Przypomnijmy, że Stolica Apostolska w 2006 r. nakazała bezwzględny powrót do wiernego tłumaczenia słów pro multis, a papież Benedykt XVI wydał specjalny list wyjaśniający, że kwestia ta nie podlega negocjacjom.

3. Wymazanie Apostołów z narracji: Zamiast mszalnej formuły o „daniu uczniom”, kapłan powiedział, że Jezus „podał [kielich]”, co sugeruje horyzontalne przekazywanie sobie naczynia w kręgu, z jednoczesnym usunięciem z tekstu Ostatniej Wieczerzy faktu ustanowienia sakramentu kapłaństwa.

4. Usunięcie nakazu przeistoczenia: Najcięższym nadużyciem było całkowite wyrzucenie słów: „To czyńcie na moją pamiątkę”. Zamiast nich wstawiono własną formułę: „czyńcie to na pamiątkę tego, że jestem pośród was jako ten, który służy”.

Ostatnia zmiana drastycznie zmienia sens sakramentu: ofiarny i bezkrwawy charakter Mszy Świętej został zastąpiony czysto humanistyczną akcją społeczną.

3. Co na to prawo Kościoła?

Prawo kanoniczne i dokumenty liturgiczne wyrażają się w tej kwestii z całkowitą bezwzględnością:

Kan. 846 § 1 KPK: „Nikt inny, choćby nawet był kapłanem, nie może według własnego uznania niczego w liturgii dodawać, opuszczać ani zmieniać”.

Instrukcja Redemptionis Sacramentum (2004 r.) wprost nazywa dowolne zmienianie tekstów Modlitwy Eucharystycznej nadużyciem ciężkim (nr 59), a także bezwzględnie zabrania wiernym świeckim (w tym zakonnicom) przyjmowania gestów właściwych celebransowi, aby wykluczyć jakąkolwiek sugestię koncelebry (nr 52–53).

4. To nie przypadek - to ideologiczny program

To, co wydarzyło się w Suesa, nie jest jednorazowym potknięciem czy spontaniczną improwizacją. To efekt wieloletniej ideologizacji:

• Eksport aberracji: Wspólnota z Suesa prowadzi warsztaty liturgiczne oraz szkolenia duszpasterskie (m.in. w sąsiedniej diecezji Bilbao pod szyldem Diecezjalnego Instytutu Teologii i Duszpasterstwa), ubiegając się o prawa do „kreatywności i badania granic kanonu liturgicznego”.

• Ideologiczny fundament: Siostry otwarcie nawołują do „zburzenia struktury patriarchalnej”, „życia w horyzontalności” oraz odrzucenia decyzji Watykanu. Odrzuciły tradycyjne welony na rzecz wizerunku przypominającego stroje duchowne, wprowadzając do kościoła tzw. „tańce kontemplacyjne” w kręgu.

Gorzkie pytanie o pasterzy

Sprawa ta rodzi fundamentalne pytanie o odpowiedzialność ordynariusza miejsca, bp. Arturo Rosa Murgadasa (biskupa Santander). Zgodnie z kanonem 392 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego, biskup ma pasterzować i czuwać, aby do dyscypliny kościelnej nie wkradały się nadużycia, zwłaszcza w zakresie sprawowania sakramentów.

Kiedy opuszczamy liturgię kościelną na rzecz własnych pomysłów i ideologii, Msza Święta przestaje być sakramentem jedności, a staje się prywatyzacją i profanacją Świętych Tajemnic. Warto pamiętać o prawi i obowiązku każdego wiernego do zgłaszania takich patologii władzom kościelnym (zgodnie z Redemptionis Sacramentum, nr 183–184).

Módlmy się o nawrócenie dla sprawców tych nadużyć oraz o odwagę i wierność dla pasterzy Kościoła.

Opracowano na podstawie informacji z portali infovaticana & gloria.tv