O. James Keenan SJ o „queerowych świętych” na Uniwersytecie Georgetown. Kontrowersje wokół konferencji Outreach

Grafika poglądowa do artykułu. Obraz wygenerowany przez AI
i nie przedstawia rzeczywistego wydarzenia.

Podczas konferencji Outreach, która odbyła się 19–21 czerwca 2026 r. na Uniwersytecie Georgetown, jezuita o. James Keenan SJ wygłosił wykład inauguracyjny. W swoim wystąpieniu powołał się na artykuł Flory Tang i przytoczył twierdzenie, że święci Kościoła katolickiego „często sami w sobie stanowią pouczający przykład jako queerowi święci”.

Czym jest Outreach?

Outreach to coroczna konferencja i platforma internetowa skierowana do katolików ze środowisk LGBT+. Jej założycielem jest o. James Martin SJ. Inicjatywa deklaruje chęć duszpasterskiej troski o osoby o skłonnościach homoseksualnych. Jednocześnie od lat budzi zastrzeżenia części wiernych i duchownych, ponieważ w jej ramach często pojawiają się głosy relatywizujące lub kwestionujące katolicką etykę seksualną, przy słabym odniesieniu do oficjalnego nauczania Kościoła o małżeństwie i czystości.

Kim jest o. James Keenan SJ?

O. James Keenan to amerykański jezuita i teolog moralny, od ponad 20 lat związany z Boston College. Posiada m.in. doktorat z teologii świętej uzyskany na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Należy do grona teologów, którzy w kwestiach etyki seksualnej dystansują się od tradycyjnego nauczania Kościoła. Już w 2003 r. zeznawał przed legislaturą stanu Massachusetts przeciwko poprawce konstytucyjnej definiującej małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny.

Artykuł Flory Tang i teza o „queerowych świętych”

Flora Tang to doktorantka teologii na University of Notre Dame, zajmująca się m.in. teologią queer. W 2022 r. opublikowała tekst What Queer Theory Taught Me About the Saints, w którym proponuje odczytywanie żywotów świętych przez pryzmat współczesnej teorii queer.

W swoim wykładzie o. Keenan przytoczył jej słowa, że święci „często sami w sobie stanowią pouczający przykład jako queerowi święci”. Zacytował również jej wezwanie do „wyjścia poza kurczowe trzymanie się narracji o queerowej pewności” oraz otwarcia się na „pofragmentowane narracje” dotyczące „queerowego i zdekolonizowanego Kościoła”. Dodał, że „roztropność teologów queer” nie różni się istotnie od roztropności działaczy na rzecz praw obywatelskich czy „katolickich feministek”.

W artykule Tang wskazuje m.in. na św. Sergiusza i św. Bachusa oraz św. Perpetuę i św. Felicytę jako postacie, które w niektórych kręgach bywają odczytywane jako modele relacji jednopłciowych. Autorka nie przedstawia historycznych dowodów na ich homoseksualność, lecz proponuje interpretację zgodną z metodologią teorii queer. Krytycy tego podejścia zauważają, że prowadzi ono do seksualizacji przyjaźni i więzi duchowych, które w tradycyjnej hagiografii były rozumiane jako czyste i platoniczne. W głównym nurcie historii Kościoła brak jest źródeł potwierdzających takie odczytania.

Nauczanie Kościoła

Katechizm Kościoła Katolickiego (nn. 2357 i następne) naucza, że akty homoseksualne z samej swojej wewnętrznej natury są nieuporządkowane i sprzeczne z prawem naturalnym, a sama skłonność homoseksualna jest obiektywnie nieuporządkowana. Osoby o takich skłonnościach, podobnie jak wszyscy wierni, są wezwane do życia w czystości.

Mężczyzna i kobieta zostali stworzeni na obraz i podobieństwo Boże w równej godności, a ich komplementarność w małżeństwie wynika z porządku natury. Próby reinterpretacji świętych przez pryzmat współczesnych ideologii pozostają w napięciu z tym nauczaniem oraz z tradycyjnym rozumieniem świętości jako naśladowania Chrystusa w czystości i wierności Ewangelii.

Opracowanie: Redakcja Rzymskiego Katolika

Źródło: LifeSiteNews / Antonino Cambria

Zdjęcie