Sygnatariusze listu wzywają Bractwo Świętego Piusa X do ponownego podjęcia dialogu ze Stolicą Apostolską.
25 czerwca 2026 r.
„Izali i wy chcecie odejść?” (Jan 6, 67)
List otwarty do Bractwa Świętego Piusa X (Dom Generalny)
Czcigodny Księże Davide Pagliarani, Przełożony Generalny,
Czcigodni Członkowie Rady Generalnej,
Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie!
Piszemy nie jako przeciwnicy, lecz jako współbracia w Chrystusie, którzy miłują Kościół zbudowany na Piśmie Świętym i Świętej Tradycji i którzy – podobnie jak Wy – pragną zbawienia dusz.
Wasza miłość do piękna tradycyjnej liturgii oraz pełna czci postawa podczas kultu Bożego są świadectwem Waszego gorącego pragnienia służby Panu. Podzielamy tę miłość i to pragnienie.
Z pokorą prosimy Was o ponowne rozważenie zapowiedzianych konsekracji biskupich, zaplanowanych na 1 lipca. Ugruntowałyby one i pogłębiły już istniejący rozdział pomiędzy Bractwem a Stolicą Piotrową. Nasz Pan Jezus Chrystus modlił się do Ojca, „aby wszyscy byli jedno” (Jan 17, 21). Jedność w Kościele nie ma wymiaru czysto praktycznego; należy ona do samej woli Chrystusa. Kościół jest jeden, ponieważ Chrystus jest jeden. Jesteśmy przekonani, że każdy biskup, kapłan i wierny katolik jest wezwany do zachowania i umacniania tej widzialnej jedności.
Sobór Watykański I nauczał, że „Kościół rzymski z rozporządzenia Pańskiego posiada nad wszystkimi innymi [Kościołami] prymat zwyczajnej władzy, oraz że ta władza jurysdykcyjna Biskupa Rzymu, która jest prawdziwie biskupia, jest bezpośrednia. Wobec niej pasterze i wierni wszelkiego obrządku i godności, zarówno każdy z osobna, jak i wszyscy razem, są zobowiązani do hierarchicznego podporządkowania i prawdziwego posłuszeństwa, i to nie tylko w sprawach dotyczących wiary i moralności, ale także tych, które dotyczą dyscypliny i rządu Kościoła na całym świecie” (Pastor aeternus, 3).
Będąc echem tej samej Tradycji, Sobór Watykański II nauczał, że Chrystus powierzył troskę o Kościół powszechny Kolegium Biskupów zjednoczonemu ze swoją głową, następcą Piotra. Sobór oświadczył, że Biskup Rzymu jest „trwałym i widzialnym początkiem i fundamentem jedności zarówno biskupów, jak i rzeszy wiernych” (Lumen gentium, 23). Kodyfikując tę tradycję, Kościół stoi na stanowisku, że „schizmą [nazywa się] odmowę poddania się Najwyższemu Pasterzowi lub odmowę łączności z członkami Kościoła, uznającymi jego władzę” (Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 751).
Kościół przyznaje, że w przeszłości „odłączały się od pełnej wspólnoty (communio) z Kościołem katolickim znaczne społeczności, czemu nierzadko winni byli ludzie z jednej i drugiej strony” (Unitatis redintegratio, 3). A jednak, jakiekolwiek uzasadnione pytania czy krzywdy by nie istniały, nie stanowią one usprawiedliwienia dla wywołania schizmy.
Sobór nauczał także, że Duch Święty nieustannie prowadzi Kościół przez historię. W każdej epoce Kościół może doświadczać nawet głębokich kryzysów. Święty Paweł, Apostoł Narodów, jest dla nas wzorem w takich czasach, gdy oświadcza: „A proszę was, bracia, przez imię Pana naszego Jezusa Chrystusa, abyście to samo mówili wszyscy i żeby nie było między wami rozłamów, ale byście byli doskonali w tym samym rozumieniu i w tej samej myśli” (1 Kor 1, 10). Mówił on z Piotrem szczerze i otwarcie (Gal 2, 11), a ostatecznie podjął misję nie według własnego zamysłu, lecz tę powierzoną mu przez autorytet Kościoła (Dz 15, 25; Gal 2, 9). W obliczu nawet najcięższych kryzysów błaga nas: „Jedni drugich brzemiona noście, a tak wypełnicie zakon Chrystusowy” (Gal 6, 2).
Żyjemy w czasach, w których Kościół mierzy się z wieloma kryzysami. Jednak obietnice Chrystusa pozostają niezmienne: „Nie zostawię was sierotami” (Jan 14, 18) oraz „A oto ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata” (Mat 28, 20). Wierność Chrystusowi zawiera w sobie ufność, że Bóg nie opuścił i nie opuści swojego Kościoła, mimo że wezwanie do nieustannego nawrócenia i odnowy dotyczy wszystkich członków na wszystkich stopniach hierarchii Kościoła. Skarby katolickiej Tradycji nie powinny znajdować się poza wspólnotą z Piotrem; ich miejsce jest w samym sercu Kościoła. Nowe święcenia biskupie poza hierarchią kościelną, bez mandatu Apostolskiego, zadałyby nową ranę Ciału Chrystusa i sprawiłyby, że dary powierzone przez Boga Bractwu – które należą do Kościoła i są ukierunkowane na jedność z nim (Lumen gentium, 8) – znalazłyby się poza jego macierzyńskim uściskiem. Prosimy, nie czyńcie tego. Prosimy, nie zadawajcie tej rany! Prosimy, podejmijcie na nowo dialog ze Stolicą Apostolską i wejdźcie w pełną wspólnotę z Kościołem.
Wiernych zaś zapytujemy: „Izali i wy chcecie odejść?” (Jan 6, 67). Czego szukacie? Kogo szukacie? Chrystus jest tutaj, w swoim Kościele, w swoich sakramentach. Ofiarował On swoje ciało na krzyżu, a Jego Mistyczne Ciało, Jego Kościół, nie może być dzielone.
Pozostaje nam już tylko życzyć Wam, aby „łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa i miłość Boga, i społeczność Ducha Świętego była z wami wszystkimi” (2 Kor 13, 13) [wulg. 13, 14].
Niech Najświętsza Maryja Panna, Matka Kościoła (Mater Ecclesiae), modli się za Was i za nas wszystkich!
W Chrystusie,
Niżej podpisani wykładowcy teologii oraz władze Uniwersytetu Franciszkańskiego w Steubenville:
dr Donald Asci, profesor teologii
dr Mark Banga, adiunkt teologii, katechetyki i ewangelizacji
dr Hannah Barrett, profesor nadzwyczajny teologii
dr John Bergsma, profesor teologii
dr Ron Bolster, profesor nadzwyczajny teologii, dziekan Wydziału Teologii i Filozofii
dr Scott Hahn, profesor teologii
dr Stephen Hildebrand, prowost i profesor teologii
dr Regis Martin, profesor teologii
dr Mark Miravalle, profesor teologii
dr Jeffrey L. Morrow, profesor teologii
dr William Newton, profesor teologii, kierownik Katedry Teologii
dr Shane Owens, adiunkt teologii, dyrektor studiów magisterskich w zakresie nauk teologicznych
dr James Pauley, profesor teologii i katechetyki
o. Dave Pivonka TOR, rektor (prezydent)
dk. dr Bob Rice, profesor katechetyki, dyrektor studiów podyplomowych w zakresie ewangelizacji i katechetyki
o. Shawn Roberson TOR, kapelan
dr Amy Roberts, profesor teologii i katechetyki
dr Deborah Savage, profesor teologii, dyrektor Instytutu Badań nad Mężczyzną i Kobietą
dr Alan Schreck, profesor emerytowany teologii
dr Scott Sollom, profesor teologii
o. Jonathan St. André TOR, wiceprezydent ds. życia franciszkańskiego
dr Michael Waldstein, profesor teologii
dr Katharina Westerhorstmann, profesor teologii i etyki medycznej
o. Patrick Whittle TOR, adiunkt teologii
dr Petroc Willey, profesor teologii i katechetyki
dr Jacob Wood, profesor teologii, dyrektor studiów doktoranckich z teologii świętej
0 komentarze:
Prześlij komentarz