Pages

poniedziałek, 22 sierpnia 2016

The Download: Przywrócenie prawdziwej liturgii


czwartek, 11 sierpnia 2016

FSSPX jak Opus Dei? Arcybiskup Pozzo zdradza, że padła propozycja utworzenia prałatury personalnej


FSSPX jak Opus Dei? Arcybiskup Pozzo zdradza, że padła propozycja utworzenia prałatury personalnej

Arcybiskup Guido Pozzo, sekretarz Papieskiej Komisji Ecclesia Dei potwierdził, że Franciszek zaoferował Bractwu Kapłańskiemu Św. Piusa X (FSSPX) „powrót do pełnej komunii” poprzez nadanie Bractwu statusu prałatury personalnej. Hierarcha potwierdził także, że pewne dokumenty Soboru Watykańskiego II nie są natury doktrynalnej, a więc katolicy nie mają obowiązku ich akceptować.

Prałatura personalna to hierarchicznie zorganizowana grupa katolików na czele z Prałatem w ramach Kościoła Katolickiego. Specyfika prałatur personalnych polega na tym, że uczestniczą one w zadaniach ewangelizacyjnych Kościoła w sposób komplementarny do tego jak to czynią diecezje, do których należą wierni będący członkami prałatury personalnej. Prałatura cieszy się dużą autonomią i podlega bezpośrednio Stolicy Apostolskiej. W ten sposób funkcjonuje Opus Dei.

Włoski duchowny, który nadzoruje rozmowy między Watykanem a FSSPX wskazał, że Bractwo może być w pełni zjednoczone z Rzymem pomimo odrzucenia przez tę wspólnotę pewnych dokumentów Vaticanum II. Skąd ten przełom? Otóż dokumenty, których nie akceptuje Bractwo nie dotyczą spraw doktrynalnych, lecz są pewnymi instrukcjami i przewodnikami dotyczącymi praktyki duszpasterskiej. Jak mówił arcybiskup Pozo, „nawet same dokumenty Soboru Watykańskiego II wskazują, że jedyne nauczanie Soboru które jest wiążące dla katolików, to nauczanie dotyczące wiary i moralności”.

- Już w czasie Soboru było jasne – mówił włoski duchowny – że dokumenty soborowe miały różny ciężar dogmatyczny. Sekretarz Generalny Soboru, kardynał Pericle Felici ogłosił 16 listopada 1964 roku mówił: „Ten święty Synod określa jako wiążące dla Kościoła jedynie to, co deklaruje się wyraźnie w odniesieniu do wiary i moralności. Tylko te teksty są oceniane przez ojców soborowych jako wiążące i mają być przyjęte jako takie”.
Bractwo Świętego Piusa X zostało założone przez francuskiego arcybiskupa Marcela Lefebvre'a. Wspólnota kładzie szczególny nacisk na tradycyjną liturgię i nauczanie moralne Kościoła we współczesnym świecie, w którym szerzy się ateizm, agnostycyzm i obojętność religijna.

Lefebvre został ostatecznie ekskomunikowany za wyświęcenie biskupów bez odpowiedniego zezwolenia władz kościelnych. Status kanoniczny Bractwa jako taki był i wciąż pozostaje nieuregulowany. By tę sytuację zmienić, Watykan podjął odpowiednie negocjacje w czasie pontyfikatu Benedykta XVI. Franciszek zezwolił kapłanom FSSPX na spowiadanie wiernych w Roku Miłosierdzia.

Jednym z bardziej kontrowersyjnych dokumentów Soboru Watykańskiego II, który odrzuca Bractwo, jest Deklaracja o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich - „Nostra aetate.” Zdaniem Bractwa dokument zaciemnia nauczanie Kościoła Katolickiego dotyczące jedynej prawdziwej religii i stanowi podstawę do prowadzenia „dialogu ekumenicznego” z innymi religiami.

Abp Pozzo powiedział, że „Nostra aetate” nie jest dokumentem dogmatycznym, a zatem żaden katolik nie jest zobowiązany do jej przyjęcia. – „Nostra aetate” nie posiada żadnej władzy dogmatycznej, a więc nie można żądać od nikogo uznania tej deklaracji jako dogmatycznej – tłumaczył. - Ta deklaracja może być rozumiana jedynie w świetle tradycji i ciągłości Magisterium. Na przykład, istnieje dziś, niestety, pogląd sprzeczny z wiarą katolicką, iż są pewne ścieżki zbawcze niezależne od Chrystusa i Jego Kościoła. Kongregacja Wiary potwierdziła ostatnio w dokumencie „Dominus Iesus”, że jest to pogląd sprzeczny z nauką Kościoła. Dlatego każda interpretacja „Nostra aetate”, która idzie w tym błędnym kierunku, jest bezzasadna i musi zostać odrzucona – mówił włoski hierarcha.

Przełożony Bractwa, bp Bernard Fellay, podziękował papieżowi Franciszkowi za podjęte działania w celu uregulowania statusu FSSPX. Jednak nie omieszkał on także skrytykować Ojca Świętego - po wydaniu adhortacji „Amoris Laetitia” - za przyczynienie się do „wielkiego i bolesnego zamieszania, które obecnie panuje w Kościele" oraz promowanie błędów doktrynalnych. Bp Fellay zaznaczył, że z powodu zamieszania dotyczącego Komunii dla rozwodników „wierni są zdezorientowani i cały Kościół cierpi”. Dokonuje się w nim bolesny rozłam.

lifesitenews.com., AS.


Źródło informacji:: http://www.pch24.pl

wtorek, 2 sierpnia 2016

Tradycjonaliści na ŚDM Kraków 2016: Dzień piąty - Piątek 29 lipca


Piątek był przedostatnim dniem przygotowań młodych pielgrzymów z Juventutem do spotkania z papieżem. Młodzi rozpoczęli dzień jak zwykle od konferencji, które tym razem wygłosili trzej biskupi; Jego Ekscelencja x. bp Dominique Rey dla grup frankojęzycznych i Jego Ekscelencja x. bp. Atanazy Scheider i Jego Ekscelencja x. bp Robert McManus dla pielgrzymów anglojęzycznych. Mszę Pontyfikalną bp Rey celebrował w kościele p.w. św. Kazimierza a bp Schneider w kościele p.w. Nawrócenia św. Pawła. Tego dnia młodzi mieli okazję nawiedzić relikwie św. Marii Magdaleny, św Teresy z Lisieux i św. Piotra Jerzego Frassatiego, patronów ŚDM. Potem udali się na Błonią aby wraz z papieżem uczestniczyć w nabożeństwie Drogi Krzyżowej. 




































Zdjęcia pochodzą ze strony juventutem.org

poniedziałek, 1 sierpnia 2016

Islamizacja - kara za apostazję. Rozmowa z ks. Guyem Pagesem

Islamizacja - kara za apostazję


Poddając się strachowi, już ulegamy islamizacji, bo islam znaczy właśnie „poddanie”. Francuzi, nawet kiedy dostrzegają ten problem, nie mają możliwości rozwiązania go, ponieważ krępuje ich republika, która – w imię rzekomej wolności religijnej – zabrania im działać. Nie uznaje przy tym faktu, że islam wcale nie jest religią, tylko totalitarnym systemem politycznym – mówi ksiądz Guy Pagès, autor książki Przesłuchać islam; 1501 pytań, które należy postawić muzułmanom, w rozmowie z Piotrem Doerre.

Zamachy, do jakich doszło niedawno w Paryżu, wstrząsnęły całą Europą. Chyba nikt we Francji nie ma już wątpliwości, że islam to poważny problem?

Nie byłbym tego taki pewien. Przede wszystkim o islamie nie mówi się dziś prawdy – to wielkie nieszczęście. Z tego powodu muzułmanie nie mogą się nawrócić, a niemuzułmanie, którzy nic o islamie nie wiedzą, myślą, że jest on w gruncie rzeczy religią dobrą, a źli są tylko fanatycy.

Co więcej, w panującej obecnie mentalności postępu, w której za lepsze uważa się zawsze to co nowsze, islam – późniejszy w historii od chrześcijaństwa – jawi się wielu ludziom jako coś z definicji od chrześcijaństwa doskonalszego. Kraje Europy Zachodniej, wyrzekając się chrześcijaństwa, zaczęły sprzyjać islamizacji, a sam Kościół wydaje się nie mieć nic przeciwko opinii, że islam jest religią dobrą. Droga do islamizacji Europy jest więc otwarta, a na całym globie żyje miliard czterysta tysięcy muzułmanów – przekonanych, że ich misją jest narzucenie światu szariatu.

Najgorsze zaś jest to, że prawodawstwo europejskie zaczyna się do szariatu dostosowywać. Na przykład, we Włoszech odbył się proces muzułmanina, który pobił i uwięził swoją córkę dlatego, że spotykała się z niemuzułmaninem. Sędzia włoski uniewinnił oskarżonego uzasadniając, że zrobił to dla dobra córki i działał według własnych wartości. Tak oto prawo islamskie okazało się ważniejsze od prawa włoskiego.

Jest wiele przykładów na to, że muzułmanie zamieszkujący Europę żyją w zupełnej niezgodzie z panującymi tu prawami, szczególnie rażąca wydaje się jednak poligamia. Czy to częste zjawisko we Francji?

Zgodnie z obecnymi przepisami na temat rodziny jeden mężczyzna – nawet jeśli oficjalnie nie jest zdeklarowanym poligamistą – może mieć kilka kobiet, z którymi ma dzieci. I albo te kobiety mieszkają razem z nim, albo deklarują się jako matki samotnie wychowujące dzieci, nabywając tym samym prawo do subwencji socjalnych, przydziału mieszkania i wszelkiej innej pomocy. Mężczyzna z taką sytuacją rodzinną może bardzo dobrze żyć dzięki świadczeniom socjalnym przekazywanym jego kobietom. W niektórych przypadkach taka comiesięczna pomoc pozwala na uzbieranie całkiem pokaźnej fortuny. Poligamia jest zatem metodą zarabiania pieniędzy.

Dlaczego francuskie władze nie przeciwdziałają tego rodzaju praktykom i w ogóle ekspansji islamu?

Bo zaślepia je zasada laickości, która postuluje równość wszystkich religii. Francuska klasa polityczna nie rozumie, czym jest islam i nie może tego zrozumieć, nie odwołując się do Chrystusa. Bo islam istnieje tylko po to, aby zniszczyć chrześcijaństwo. Kiedy nie wierzy się w Chrystusa, nie jest się w stanie poznać prawdy na temat islamu.

Wynika z tego, że to laicyzacja otworzyła Francję na przyjęcie islamu…

We Francji laickość jest dogmatem, którym Francja się szczyci na całym świecie. Właśnie ta laickość, to zepchnięcie całego życia religijnego do sfery prywatnej pozwala, dać muzułmanom miejsce we francuskim społeczeństwie. Ale – uwaga! – miejsce to chce definiować republika pragnąca kierować islamem w taki sposób, aby stał się on „islamem francuskim”.

Rząd francuski zamiast walczyć przeciwko islamowi szuka raczej środka, aby go oswoić. Politycy wierzą, że islam jest zdolny zaakceptować oddzielenie domeny religijnej od państwowej. Tymczasem religia ta nie dopuszcza podobnego rozróżnienia, bo islam to reżim totalitarny. Oczywiście, muzułmanie się do tego nie przyznają, ponieważ nie są jeszcze w większości i tymczasowo tolerują politykę rządu, na co pozwala im takija – islamska strategia okłamywania i udawania. Ale od dnia, w którym zdobędą liczebną przewagę, będą chcieli żyć według szariatu, który nie odróżnia ani sfery państwowej od religijnej, ani publicznej od prywatnej. Islam pozbędzie się wtedy swego „francuskiego” oblicza i ukaże się takim, jakim jest, czyli systemem reguł kompletnie barbarzyńskich i totalitarnych. Projekt stworzenia przez rząd lokalnej odmiany islamu jest więc krokiem fałszywym.

Ale przecież rząd to nie wszystko. Co z samym społeczeństwem francuskim?

Współcześni Francuzi są kompletnie znieczuleni strachem wobec postępów islamu. Myślą, że ustępując coraz więcej pola muzułmanom, inwestują kapitał na przyszłość na zasadzie: Kiedy wy będziecie u władzy, to będziecie dla nas tak mili, jak my byliśmy mili dla was. Nie ma innej reakcji – serca wszystkich ludzi odpowiedzialnych za życie polityczne i społeczne we Francji poddały się strachowi.

A poddając się strachowi, już ulegamy islamizacji, bo islam znaczy właśnie „poddanie”. Francuzi, nawet kiedy dostrzegają ten problem, nie mają możliwości rozwiązania go, ponieważ krępuje ich republika, która – w imię rzekomej wolności religijnej – zabrania im działać. Nie uznaje przy tym faktu, że islam wcale nie jest religią, tylko totalitarnym systemem politycznym – i niczym innym. Jest systemem najgorszym, jaki tylko może być, ponieważ ingeruje nawet w życie prywatne ludzi.

Czy w kontekście dążenia islamu do narzucenia światu prawa szariatu jest w ogóle możliwe pokojowe współżycie chrześcijan i muzułmanów w jednym kraju?

Nie, ponieważ islam w założeniu ma podzielić ludzkość na muzułmanów i niemuzułmanów i zbudować miedzy nimi mur nienawiści. Koran zawiera setki wersetów wzywających do nienawiści i zabijania niemuzułmanów. W jego narracji wszystko, co nie jest muzułmańskie, jest z definicji złe i musi zostać zniszczone, a niewierni albo się nawrócą, albo spotka ich śmierć, bądź też będą żyć pod islamskim panowaniem, akceptując swój upośledzony, niższy status społeczny i polityczny.

Europejczycy, jako niemuzułmanie, powinni się obawiać islamu, ponieważ islam chce ich uczynić poddanymi. Zresztą, jak już wspomniałem, samo słowo „islam” znaczy „poddanie”. Poddanie czemu? Antychrystowi. Któż inny bowiem może przybyć po Chrystusie, jeśli nie Antychryst? Islam nadchodzi, aby zniszczyć dzieło Chrystusa. W tej religii Jezus nie jest Bogiem, nie umarł i nie zmartwychwstał, grzechy nie są zmazywane, a człowiek wierzy, że może się zbawić tylko wypełniając nakazy prawa. Jest to system, w którym zamiast miłości praktykuje się ślepe posłuszeństwo względem rozkazów boga, którego się nie zna i którego się nigdy nie zobaczy.

Stosunek Allacha do człowieka ma charakter przemocy i będzie się każdorazowo powtarzał w relacjach muzułmanów do niemuzułmanów, mężczyzn do kobiet, panów do niewolników. W Koranie Allach zabrania zniesienia niewolnictwa. Kobieta w islamie nie ma tej samej godności co mężczyzna, nie ma prawa dziedziczenia jak jej brat, w sądzie jej słowo ma wartość połowy słowa mężczyzny, nie może także sama decydować o swoim małżeństwie, i tak dalej…

Niemuzułmanie powinni więc zrozumieć, że skoro odrzucili Chrystusa, będą mieli Antychrysta. Rozwój islamu na Zachodzie to ciężka kara za apostazję. Trzeba zatem, aby ludzie Zachodu zadali sobie pytanie: Czy chcę być muzułmaninem? Statystycznie bowiem wszystko zmierza właśnie w tym kierunku. Muzułmanie są przekonani, że mają rację i dla tej racji gotowi są wysadzać się w powietrze, zabijać i narzucać islam wszędzie.

Zatem ludzie Zachodu albo staną się muzułmanami, aby mieć święty spokój, albo stawią opór. Muszą jednak wiedzieć, dlaczego nie mogą się poddać. A do tego konieczny jest powrót do początków ich tożsamości. Niezbędne jest ponowne odkrycie tego, co sprawia, że chcą żyć jako ludzie wolni. Postępy islamu stawiają Europejczyków przed nieuchronnym wyborem: albo powrócą do Chrystusa, który ich wyzwolił z niewoli demona, albo popadną w system siedem razy gorszy niż ten, którego ich praojcowie zaznali przed chrześcijaństwem.

Islam nie jest więc – jak się twierdzi – religią pokoju?

Kiedy nasz Pan Jezus Chrystus opuszczał ziemię, przekazał władzę św. Piotrowi, czyli pierwszemu papieżowi. My, katolicy wiemy zatem, do kogo się mamy zwrócić z problemami dotyczącymi wiary i moralności: „Cokolwiek zwiążesz na ziemi będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi będzie rozwiązane w niebie”. Mahomet nikomu nie powierzył swojego autorytetu. Islam nie jest zdolny przynieść światu pokoju, ponieważ w sobie samym nie ma zasady jedności. Zawsze znajdą się tacy muzułmanie, którzy będą twierdzili że mają interpretację Koranu bardziej autentyczną od ich sąsiadów. Z tego powodu wszyscy pierwsi kalifowie zostali zgładzeni. Jedyny możliwy system polityczny w krajach muzułmańskich to tyrania. Nie ma innego, ponieważ w islamie nie ma zasady jedności. Islam to strach, poddanie się. Poddanie czemu? Tego nie wiadomo, bo Allacha się nie widzi i tak naprawdę nikt nie wie, kim lub czym on jest.

W islamie istnieje instytucja muftich, ludzi posiadających głęboką wiedzę na temat religii, którzy pełnią również rolę sędziów. Jeśli oni stwierdzą, że jakiś człowiek prowadzi życie niezgodne z zasadami Islamu, mogą zażądać ukarania go śmiercią. Nosi to nazwę fatwy – jest to wyrażona na piśmie interpretacja islamskiego prawa, której praktykowanie zaleca się muzułmanom. Fatwa może być decyzją zarówno arbitralną, jak i śmieszną i absurdalną. Na przykład w czasie dojścia do władzy Bractwa Muzułmańskiego w Egipcie na uniwersytecie Al-Azhar w Kairze wydano fatwę, która dopuszczała stosunek płciowy muzułmanina z jego zmarłą żoną do 6 godzin po jej śmierci. Istnieje też fatwa, w której muzułmańskiej kobiecie pracującej z mężczyzną nienależącym do jej rodziny doradza się, aby dała mu do picia mleka z własnej piersi. W ten sposób będzie mogło między nimi powstać coś na podobieństwo relacji matka-syn, co wykluczy możliwość wszelkich relacji seksualnych, jako, że kazirodztwo jest w islamie nie do pomyślenia.

Ale przecież islam przedstawia się często jako wielką religię i wspaniałą cywilizację. Tyle się mówi chociażby o wyższości cywilizacyjnej krajów muzułmańskich nad Europą w wiekach średnich…

Historia pokazuje, że islam nigdy nie doprowadził ludzkości do jakiegokolwiek stopnia doskonałości. Owszem, czasami słyszymy: popatrzcie tylko na Andaluzję, obejrzyjcie miniatury perskie z XIV wieku… Ale to przecież nie islam to wszystko stworzył, lecz zislamizowane podbite ludy, którym udało się zachować z ich macierzystych kultur nasiona ich własnych zdolności, które zaowocowały nie dzięki islamowi, ale wbrew niemu.

W Andaluzji muzułmanie zastali to, co stworzyła cywilizacja rzymska i chrześcijańska. Arabscy budowniczowie meczetów i medycy byli chrześcijanami – to nie byli muzułmanie! Dzisiaj we Francji nawet prezydent ośmiela się powiedzieć, że to islam przyniósł do Europy skarb filozofii greckiej i starożytności. To fałsz, to bezwstydne kłamstwo! Naprawdę bowiem to zislamizowani chrześcijanie arabscy, a nie Arabowie‑muzułmanie, przetłumaczyli na język arabski dokumenty nauki i filozofii greckiej. I to oni, aby uniknąć prześladowań, przynieśli ze sobą te dokumenty do Europy.

Zresztą wiele z tych tekstów znano na Zachodzie jeszcze przed przybyciem tu arabskich przekładów z greki. Udowadnia to Sylvain Gouguenheim w książce Aristote au Mont Saint‑Michel. Les racines grecques de l’Europe chrétienne (Arystoteles na Mont Saint‑Michel. Greckie korzenie Europy chrześcijańskiej)


Kraje muzułmańskie nie przechodziły nigdy ewolucji ekonomicznej, technicznej i naukowej. Wynika to ze stosunku muzułmanów do Boga i świata – stosunku całkowicie fałszywego. W islamie nie można się rozwijać. Ideałem jest powrót do Złotego Wieku, którym było VII stulecie, czas Mahometa. Wszystko zatem, co jest postępem czy ewolucją, jest grzechem, ponieważ stanowi odcięcie się od doskonałego początku. Islam to niszczenie wszystkiego: trzeba oczyścić wszystko, aby dotrzeć do punktu zerowego – bo tylko wówczas będzie się pewnym, że wokół nie będzie zła… bo nie będzie w ogóle niczego.

Czy nie boi się Ksiądz głosić tak skrajnie antyislamskich poglądów w kraju tak zdominowanym przez strach?

Jestem dobrze znany w niektórych radykalnych środowiskach muzułmańskich, otrzymuję pogróżki, straszą mnie torturami i śmiercią; jasne więc, że po pewnych dzielnicach nie spaceruję. A co do reszty, uważam, że nie należy się bać. Trzeba być roztropnym, ale nie można żyć w strachu. Jezus powiedział: Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle (Mt 10, 28–29).

Islam zawsze narzuca się za pomocą strachu – wywoływanego przez odrażające metody, którymi się posługuje: masakrami, torturami… Niektórzy ludzie są gotowi wyrzec się własnej wiary i zostać muzułmanami tylko dlatego, aby uniknąć tych strasznych rzeczy. Nie wolno tego akceptować. Trzeba sobie uświadomić, że większą wartością jest umrzeć niż stać się muzułmaninem. Jedyną zaporą zdolną powstrzymać ekspansję islamu jest wiara ludzi gotowych oddać własne życie, aby dać świadectwo prawdzie – jak to zrobił Chrystus.

Rozmawiał Piotr Doerre

Polonia Christiana nr 48

Źródło informacji: http://www.pch24.pl/

niedziela, 31 lipca 2016

Tradycjonaliści na ŚDM Kraków 2016: Dzień czwarty - Czwartek 28 lipca


Czwartek to kolejny dzień przygotowań do spotkania z papieżem młodych pielgrzymów z Juventutem. Tego dnia gościem młodych pielgrzymów był Jego Ekscelencja x. abp Diarmuid Martin z Dublina, prymas Irlandii, który wygłosił dla nich konferencję a następnie celebrował Pontyfikalną Mszę św w klasycznym rycie rzymskim. Atrakcją tego dnia było wizyta w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia a następnie przywitanie papieża Franciszka na Błoniach.





















Zdjęcia ze strony juventutem.org

ks. prof. dr hab. Tadeusz Guz: Reforma Lutra i zanik wychowania




Referat wygłoszony na konferencji "Szkołą w rękach reformatorów" 17 maja 2014 na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

Organizatorami konferencji byli: Sekcja Historii Filozofii UKSW, Wydział Studiów nad Rodziną UKSW i Fundacja Dobrej Edukacji Maximilianum. Patronat nad konferencją objął „Nasz Dziennik".

sobota, 30 lipca 2016

Kard. Burke: Islam to bardziej rządy niż religia




Islam jest u swych podstaw bardziej formą rządzenia niż religią – uważa amerykański kardynał kurialny Raymond Leo Burke. W rozmowie z amerykańską Służbą Wiadomości Religijnych (RNS) wyjaśnił, że gdy w jakimś państwie muzułmanie stają się większością, mają oni obowiązek podporządkować całą miejscową ludność wymogom szariatu.

Tradycjonaliści na ŚDM Kraków 2016: Dzień trzeci - Środa 27 lipca


Kolejny dzień przygotowań do spotkania z papieżem młodzi pielgrzymi z Juventutem rozpoczęli o godz. 9:00 katechezą, którą wygłosił dla nich biskup Martyniki Jego Ekscelencja David Macarius, a o godz..11:00 celebrował dla nich Pontyfikalną Mszę św. w klasycznym rycie rzymskim. Potem jak co dzień posiłek, zwiedzania miasta i zawieranie nowych znajomości. Wyjątkowym wydarzeniem tego dnia były popołudniowe Nieszpory Pontyfikalne, które celebrował Jego Ekscelencja x. bp Atanazy Schneider. Wygłosił  wygłosił do młodych kolejną katechezę oraz udzielił sakramentu bierzmowania. 





























Zdjęcia pochodzą ze strony juventutem.org

piątek, 29 lipca 2016

Tradycjonaliści na ŚDM Kraków 2016: Dzień drugi - Wtorek 26 lipca


We wtorek młodzi pielgrzymi z Juventutem rozpoczęli swój kolejny dzień przygotowań do spotkania z papieżem od uroczystej mszy celebrowanej przez Jego Ekscelencję x. bp Atanazego Schneidera. Po Mszy x. bp wygłosił dla nich katechezę w której przypomniał postać św. Maksymiliana, tego który odważnie walczył z wrogami Kościoła a szczególnie masonerią. Następnie młodzi udali się na posiłek i zwiedzanie miasta. Po południu kolejną katechezę wygłosił dla nich x. Armand de Malleray z Bractwa Kapłańskiego św Piotra, w której poruszył temat miłosierdzia i sakramentu spowiedzi. 























Zdjęcia pochodzą ze strony http://juventutem.org/


______________________________________________________________________

Redakcja Rzymskiego Katolika nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy opublikowanych na blogu. Komentarze nie mogą zawierać treści wulgarnych, pornograficznych, reklamowych i niezgodnych z prawem. Redakcja zastrzega sobie prawo do usunięcia komentarzy, bez podania przyczyny.

Uwaga – Rzymski Katolik nie pośredniczy w zakupie książek prezentowanych na blogu i nie ponosi odpowiedzialności za działanie księgarni internetowych. Zamieszczone tu linki nie są płatnymi reklamami.
______________________________________________________________________